สวัสดีครับ ทุกๆท่าน
วันนี้ได้โอกาสเอางานใหม่ๆมาลงบ้างครับ หลังจากที่ผ่านมาได้แต่ทำงานฐานอย่างเดียว
รถถัง ฟิกเกอร์ นี่ไม่ได้จับเลย แต่ข้อดีของการทำฐานเยอะๆมันก็ช่วยให้ได้รู้อะไรเพิ่มขึ้นหลายๆอย่าง
ทั้งเรื่องของเทคนิคการทำงาน การจัดวางที่คล่องขึ้น และการได้ลองทำสีหลายๆแบบ
ไว้โอกาสหน้าจะเอางานฐานเปล่าๆที่ทำไว้มาลงให้ดูกันอีกทีครับ
สำหรับงานชิ้นนี้ มันเริ่มมาจากความอยากทำไดโอให้เสร็จเป็นชิ้นเป็นอันบ้างครับ
หลังจากที่ไม่มีอันที่เสร็จสมบูรณ์มานานมากๆแล้ว เห็นความขยันของหลายๆท่านในห้องนี้แล้ว ไฟมันลุกครับ
แต่จะเลือกทำชิ้นใหญ่ๆก็กลัวไฟจะมอดซะก่อน
ก็เลยเอาเป็น Figures Vignette ละกัน
ขนาดกระทัดรัด ไม่น่าจะใช้เวลานาน...
นั่นคือความคิดในตอนแรกครับ พอเริ่มทำมันก็ฟุ้งเพิ่มขึ้นไปเรื่อยจนกลายเป็นอย่างที่เห็น
ตัวฟิกเกอร์นั้นเป็นเรซิ่นก็อปครับ ได้มาเมื่อนานมาแล้ว เก็บเอาไว้จนลืม เป็นชุดของทหารรัสเซียที่จับเชลยศึกเยอรมันได้
ก็เลยคิดเอามาทำเป็นช่วงเวลาที่ใกล้จะสิ้นสุดสงคราม และทหารเยอรมันขอยอมแพ้ต่อทหารรัสเซีย
จะให้เดินบนถนนเฉยๆมันก็ดูธรรมดา ไม่มีเรื่องราว ก็เลยต้องทำบ้านขึ้นมาให้เหมือนเดินออกมามอบตัว
ซึ่งตัวบ้านก็ทำจากปูนพลาสเตอร์ทั้งหมดครับ หล่อออกมาเป็นแผ่นเรียบๆ แล้วค่อยนำมาตัดช่องประตูหน้าต่าง
และแกะลายต่างๆด้วยปลายเข็ม ส่วนขอบปูนที่ยื่นออกมาและขั้นบันได ก็ใช้ปูนพลาสเตอร์เช่นเดียวกัน
โดยหล่อเป็นแผ่นที่บางหน่อย และนำมาขัดให้ได้รูปทรงที่ต้องการ ส่วนพื้นถนนก็เป็นแผ่นปูนแกะลายเช่นเดียวกัน
และแกะพื้นหินให้ดูมีความสูงไม่สม่ำเสมอกัน ด้วยแหนบปากแบนครับ ส่วนร่องรอยความขรุขระบนพื้นหิน
และก้อนอิฐบนตัวอาคาร ใช้กระดาษทรายขัดไม้หยาบๆ เบอร์ 3 หรือ 4 นำมาตบลงบนผิวของปูนครับ
ลองตบเบาๆดูก่อน เพื่อดูน้ำหนัก ผิวของปูนจะเป็นจุดๆเล็กๆ ยิ่งตบมากครั้งหรือแรงขึ้น ร่องรอยก็จะยิ่งมากขึ้นครับ
พื้นไม้และวงกบประตูและหน้าต่าง ทำจากไม้บัลซ่าหลายๆขนาดครับ ตรงส่วนโค้งของประตูนั้น
ใช้ไม้บัลซ่าที่ไม่หนามาก พอนำไปแช่น้ำซักพัก ไม้จะอ่อนตัวและสามารถดัดให้โค้งได้ครับ
ส่วนท่อน้ำทิ้งใช้หลอดดูดน้ำมาตัดและลนด้วยไฟให้บิดงอ แล้วเพิ่มรายละเอียดด้วยแผ่นตะกั่ว
ตัวรถ Sd.Kfz.2 Kettenkrad นั้น ตอนแรกไม่ได้คิดจะใส่ครับ แต่พอทำตัวตึกและฐานออกมาแล้วมันดูโล่งๆไป
เลยต้องหามาวางใส่ เป็นงานเก่าที่ทำไว้นานแล้วครับ นำมาตัดครึ่งแล้วปิดทับด้วยแผ่นพลาสติก จากนั้นก็ล้างสีเก่าออก
แล้วเพิ่มรายละเอียดเข้าไปบางส่วนให้ดูถูกต้องสมจริงมากขึ้น เพราะโมตัวนี้เป็นของทามิย่าที่ทำออกมาน่าจะ 20 กว่าปีแล้ว
รายละเอียดต่างๆก็เลยดูเรียบๆโล่งๆไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ ครั้นจะใช้ของดราก้อนที่มีรายละเอียดดีกว่า แต่ต้องเอามาผ่าแบบนี้
ก็ดูจะสิ้นเปลืองเกินไปครับ
ต่อไปก็เป็นเรื่องของการทำสีครับ ไว้จะมาอัพเดทงานกันให้ดูเรื่อยๆ
หวังว่าไฟมันคงจะไม่มอดไปเสียก่อน
โปรดติดตามตอนต่อไปครับ
